safe place

safe place

درون مغز هر نفر یه شکله. اگر واسه من رو بپرسید احتمالا همچین محیطی داره. همون مکان امنی که توش ساعت ها بدون ترس میتونی زندگی کنی. اما به نظر من مفهوم ترس اینجا همون معنی همیشگیش رو نمیده. منظورم اینه که این مکان.. یه جورایی از وحشت های درون آدم هم ساخته شده، اما این بار دیگه ازش فرار نمیکنی. بلکه میدونی چی هویتش رو تشکیل داده، و اون چیزی جز خودت نیست. من عاشق ساعت ها ول چرخیدن میون این خرابه ها و ساختمون های متروکه ام. جایی که سالهاست پای انسانی توش گذاشته نشده. ساختمون های خالی و تاریک همیشه چیز های جالبی برای گفتن بهت دارن. روی هر در و دیوار خاطره هایی از من نوشته شده که به همون اندازه مخروبه و داغون هستن. با این حال چنان علاقه ای به یادآوریشون دارم که هیچوقت از این کار خسته نمیشم. من زندگی میون ترس ها و خونه های خراب شده ی خودم رو به دنیای ساختگی و دروغین بقیه ترجیح میدم. حداقل اینجا همه چی واقعی تره.

آمارگیر وبلاگ